pek zamansız gelenler…

Amına koyim.  

Sadece içimde sindirdiğim cümle bu. Yok cinsiyetçi, yok ahlaksız, yok bilmem ne… Eğer içimdeki öfkeyi atacaksa hepsi olmaya razıyım. Amına koyayım o zaman. Hem de defalarca. O gırtlağıma kadar gelmiş, boğazıma düğümlenmiş kelimeler kadar. Akımdan geçtiği ve söyleyemediğim kadar. 

Kelimeler o kadar kifayetsiz, o kadar basiretiz ki, çoğu zaman neden konuşuyorum diye soruyorum kendime. Konuşsan da konuştuğun anlaşıldığı kadar. Ve dinleyenler çoğaldıkça boş konuşmaktan öteye gitmiyor çaban. Peki ne için yaşıyoruz? Anlaşılmak en büyük sorunumuz değil mi? Peki anlaşılmıyorsak, anlaşamıyorsak? Hep bir yerlere mi uyum sağlamamız gerekiyor?  

Ne derin saçmalıyorum. Ama eminim ki akında bir soru işareti. Kim en son seni ne kadar anlamıştı? 

Yok değil mi bir cevap? Yani seni anlayan yok. Yani sen de benim kadar yalnızsın. Fotoğraflar çektirdin gülümsediğin. En güzel günlerini yamaladın herkes görsün diye. Ve sadece kendine sakladın yalnız gülümsemelerini. Ne yazık hepsi solgun bir yüz düşen bir ağıza sahiptiler. Aynadaki gibi.  

Bunun inkârı yok. Içerideki sadece ki… 

Çok amaçsız bir yazı

Zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum. Bilhassa blog zamanının. Podcastide geç yapınca haliyle zaman kavramım biraz döndü. Bugünün pazar olduğunu unutmuşum. Bildiğim tek şey bayramın ilk günü olduğuydu. Ve benim de hasta olduğum.  

Bu arada herkesin Ramazan Bayramı Kutlu Olsun.  

Aslında amacım podcast harici zamanlarda başladığım hikâyeye devam etmekti ama tüm hafta tembellikle geçince bir şey yazamadım. Bu halde de hikâyeye bir şeyler sıkıştırayım istemedim. Yazmak sıkıntı değil ama biraz iyi yazmak lazım. 

Bu aralar yazmak konusunda sıkıntıları var. Aslında şu bloğa baktığınızda bu sıkıntı hep var. Bazen de kendi hakkımı mı yiyorum diye düşünüyorum. Hali hazırda yazdığım baya şey var ama dahası neden olması ki? Bir yerde olması gerekli değil mi?  

Neyse hasta hasta kendimi germeyeyim. 

Dışa Dökümler 4 (Podcast) (sokağa çıkma yasağı nedir?, zaman, TDK, bir de film)

Podcast hakkında notlar: Tam yükleyeceğim derken bir hata gördüm onu da düzeltmeye çalış, zaten kaydı gece yap, programdı derken pazar günü olması gereken podcast salıya geldi. Bu konuda ufak açıklamalar podcastta da yaptım. Hala öğrenme aşamasındayım. Ne diyeyim Keyifli okumalar.
Bu arada bu gün 19 Mayıs. Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun.

Podcastı İndirmek için: https://drive.google.com/file/d/1lpxCzTO6oar38kPlr3X9XvvZJAp5zgbR/view?usp=sharing
Tüm Podcastler: https://drive.google.com/open?id=1rbHrtVLAGChGg8uJkOk-b40f0jBL6jY5

Podcast Metni

Dışa Dökümler 4 (Podcast) (sokağa çıkma yasağı nedir?, zaman, TDK, bir de film)

Continue reading “Dışa Dökümler 4 (Podcast) (sokağa çıkma yasağı nedir?, zaman, TDK, bir de film)”

Kukumav Kuşu 1 (Öykü)

KUKUMAV KUŞU 1

Pek akıllıca değildi ardımda bıraktığım izler.

Belki de artık yakalanmak istiyordum.

Soğuk hastanenin kapısından içeriye girdiğimde beyaza boyanmış duvarların üzerime doğru geldiğini hissettim. Birkaç kez sendeledim. Artık iyice kanım çekilmiş olacak ki elimi bastırdığım yaradan sızan kan iyice azalmış, damlamaya başlamıştı. Gözümde sadece bir beyazlık. Arada sağa sola uçuşan yeşil sinekleri saymazsak her şey bembeyaz. Biri bana geliyor. Yaklaştıkça büyüdüğünü fark ediyorum ama bir türlü netleşmiyor. Bir vızıltı kulağımda. Benimle konuşmaya mı çalışıyor yoksa, o sinir eden uçuşlarından birini mi yapıyor bilmiyorum. Sol elimi sağdakinin üzerinden çekip belime sıkıştırdığım bıçağa uzanmaya çalışıyorum. Elimi çekince diğer elimin altından birkaç damla kan daha hızlı akmaya başlıyor yere. Başım aniden savruluyor ve bir kırmızılık görüyorum yerde. Sineklerin sayısı artıyor. Her biri akan kanıma hücum ediyor anlaşılan. Belimin arkasında hiçbir şey bulamıyorum. Koca bir boşluk. Birdenbire içinde bulunduğum kan gölü beni kendine çekmeye başladı. Sanki bir güç kollarımdan beni aşağı doğru bastırıyor ve kanın içine çekilmemi kolaylaştırıyordu. Aniden boynuma kadar batmıştım. Yeşil sinekler ise bana öylece bakıyorlardı. Birdenbire bütün vücudum kırmızılığın içinde kaldı. Nefesimi ciğerlerimi acıtacak kadar tutmuş gözlerimi henüz açmamıştım. Gözlerimi suca açamazdım çünkü. Ne normal suda ne de denizde? Oysa kanın içinde yüzüyordum. Kanın içinde gözlerimi açabilir miydim acaba?

Birkaç kez yutkundum. Yutkununca nefesini daha fazla tutabiliyorsun. Çocukluktan kalma öğrendiğim bilgi bu. En son saydığımda üç dakika nefessiz kalmıştım. Yine çocuktum. Büyüdükçe bunlara ihtiyacınız olmadığınızı düşünüyor ve hesabını tutmuyorsunuz. Ne yazık! Ciğerlerim büyümüş olsa da bu nefesimi üç dakikadan fazla tutabileceğim anlamına gelmiyor tabi. Ama yine de kıstasım üç dakika olsun.

Tüm vücuduma dolanmış kadifemsi bir doku hissediyorum. Hafif kaygan, zaman zaman iç gıdıklayıcı. Bu doku içimi ısıtıyor ve bana güven veriyor. Her ne kadar yutkunmalarımı arttırmış olsam da artık yetmeyecekmiş gibi. Beynime doğru bir basınç hissediyorum. Sanıyorum kanım iyice kirlendi. Boğulmak böyle bir şey mi? Vücuduna, ciğerlerine sıvı kaçmasından çok kanın oksijensiz kalması mı? Sanıyorum ikisi de aynı şey. Bir kramp giriyor tüm vücuduma, istemsiz bir şekilde acısını savurmak için ağzımı açıyorum, derin bir hava kütlesi dışarıya bırakıyor kendini. Ne kadar yerine yenisini doldurmak istemesem de kaslarım kasılıyor ve yerine yenisini alıyor. Boğulmuyorum. Aynısını tekrar deniyorum. Bilinçli olarak. Bir an tereddütte kalıp nasıl nefes aldığımı unutuyorum. Tam yine nefessiz kalmaya başlamışken reflekslerim giriyor devreye ve çalışmaya devam ediyor. Düşünmemeliyim. Düşününce yapamıyorum bu işi.

Nefes alabiliyorum. Birkaç kez denedim. Demek ki insan kanın içinde nefes alabiliyormuş. Boşuna insana hayat veren sıvı dememişler. Hafifçe gözlerimi açıyorum. Yanmasın diye önce bul bol kırptıktan sonra gözlerim açılıyor. Büyük bir kırmızılığın içindeyim. Durun bir dakika, kırmızılık açılıyor. Yavaş yavaş, boya katılmış gibi beyazlaşıyor. Her yer bembeyaz. Yere uzandığımı fark ediyorum. Ker kırmızı. Yanağımı dayadığım kısım. Hastanede olduğumu hatırlıyorum. Etrafta kimse yok.

Sesleniyorum, dinliyorum. Sesleniyorum. Dinliyorum. Derin bir sessizlik.

Dışa Dökümler 3 (Podcast) (diziler, sosyal medya ve bir sürü gereksiz lakırtı)

Podcast hakkında notlar: Zaten podcast’ta da belirttim bu kez spontane gelişti. Ancak mikrofonumda bir sorun olacak ki bazı yerlerde cızırtılar vardı bunları engellemek için biraz kırpmak zorunda kaldım. Tabi bunları kaydederken prtada programın kapanmasını, dışa aktarım sorunlarnı saymıyorum. Bunlar bahane değil elbet ama öğrenmeye devam ediyorum.
Keyifli dinlemeler.

Podcastı İndirmek için: https://drive.google.com/file/d/1VcAXY-6_xtFMzmZvQ3LHo6gulkSl8IUN/view?usp=sharing
Tüm Podcastler: https://drive.google.com/open?id=1rbHrtVLAGChGg8uJkOk-b40f0jBL6jY5

Podcast Metni

Dışa Dökümler 3 (Podcast) (diziler, sosyal medya ve bir sürü gereksiz lakırtı)

Continue reading “Dışa Dökümler 3 (Podcast) (diziler, sosyal medya ve bir sürü gereksiz lakırtı)”