depresyonun dışa yansıması…

pazartesinden bu yana içimde oldukça biriken sıkkınlık gazlarının basıncı altındaydımç hal böyle olunca sessiz, sakin, sevimli (?) melek gibi ben(!) bütün çirkefliğimi dışarıya savurmaya başladım. umuyorum ki haftalık bir olaydır ve burada bu gün biter…
hiç-bir-şey yapmak istemiyorum…herkese kızıyorum e haliyle sonra da üzülüyorum… aslında bu kadar kızgın olmama mı yakmalıyım insanlara bağırıp çağırmama mı? eh bitsin şu kusmacı sıkkınlık kızgınlık… yazık yahu!

Comments

facebook'ta yorum yazın

depresyonun dışa yansıması…” üzerine 2 düşünce

  1. noreply@blogger.com (Hatchipu)

    manik sizofrenik.. depresif..vs vs vs =)

    oy anam..artik herbirkescikler depresyonda.. sanirim dünya insaninin baslica sonu ´´depresyon olacak“ ve kendimi öldürecek nitelikte davranislari körükleyecek… =)

    Cevapla
  2. noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları)

    hayir aslinda insanda depresyon her zaman mevcuttu 🙂
    son dönemlerde adlanıp, dillendi…
    bimdi herkescikler biliyor…dün gece sokakta annesinin kucağında dolanan üç yaşındaki çocuk bile…
    depresyondaymış…

    Cevapla

fikrin nedir?