cinnet’e

alkol tanrıçam,

son zamanlarda dikkat ettim kafam iyi olduğunda sana yazıyorum, vücuttaki alkol seviyesini belki cihazla ölçmeyecek ama kelimelerin her duruma kafi geleceğini biliyorum. doğruyu söylemek gerekirse hangi kelimeler de diye sormuyor değilim kendime. kendimi ışınlanmış gibi hissediyorum lakin vücudum sabit ne geçmiş ne gelecek arasında. bir tarafım Tevratı okurken diğer yanım kuranın gaylere bakışını inceliyor derken astronomik platformların limon ekşisi düzargahlarında spiral salınımlar içerisinde buluyorum kendimi. bir yandan aslı bağırıyor “senden başka hiç birşeyin anlamı yok sevişmenin” diye ve gözlerim lostun güzidesi Kate’e kayıyor. şimdi tabiri caizse varlığım kulak aralarımca bir sivri sineğin vızıltısı gibi dolaşıyor. her şey ne kadar boş değil mi? boş ver sikine takma diyorum başımı önüme eğdiğimde takmadıklarım sikimi geçmiş görüyorum. bu mu bağdaştırdığımız hayat. bedenim larvalarla dolu, gün geçtikçe çürüyen, kokuşmaya başlayan vücudumu parfümlerle daha bir kokutuyorum. insan ne kadar seviyor kendini öldürmeyi baharlıklarda. bu son yudum. boğazımdan geçen, belimden aşağıya az sonra işeyerek dışarı atacağım. kurgusal dünyamın kapılarına dayanan beyaz zebaniler. önümde beyaz peynirim, içimde depreşen fare olma tutkusu… söylüyorum, kaybettim tamam kabul…

herkes tamamlamış cümleleri…

Comments

facebook'ta yorum yazın

” üzerine 4 düşünce

  1. noreply@blogger.com (syrus)

    ..

    ben bu saat itibariyle hala tamamlayamadım cümlelerimi..denesen yaparım ama gerek var mı ki..böylede nasılsa anlaşılmıyorlar..

    Cevapla
  2. noreply@blogger.com (Okyanu∫takί rüzgaſ ~)

    Yörüngelerimizi bir düzleme sokmaya calışırken kendimi kendi etrafımda takla atarken buldum. Satır aralarında beni cağrıştıran kelimlere de takıldım arada.

    Cevapla
  3. noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları)

    @ syrus, cümleler bitirilmemeli, bitmemeli, elbette bir anlayan çıkacaktır,cümleler bittiği anda, bu tonluk bir örsün üzerimize düşmesi demek. biz çizgi film karakteri de değiliz.

    @ okyanustaki rüzgar, düzen nedir, kime göre geçerlidir? parmak izleri gibi kişilikler de ayrıdır elbet. bunu dizenlemeye çalışmak kalıplaşıp ruhsuzlaşmaktan öteye gidemez. ahh.. fedakarlıklar onlar bunlar , yine bir sürü gereksizlilerle bulanmaya başladı aklım…

    Cevapla
  4. noreply@blogger.com (syrus)

    ..dedim ya ..tamamlayamadım..tamamlamadığım için anlayanlar çıkmadı belki de..denemek lazım..haklısın çizgi film karakteri değiliz..öyle safinaz tarzı aşklarımız da yok..muppet show gibi ortalığa da gülmedim..isterdim..ama şu bahsettiğin tonluk örsün üzerime yıkılmasından değil korkum..yıkılacak bir ben kalmamasından..

    teşekkür ederim fikrine

    Cevapla

fikrin nedir?