“buyurun” dedi en yüce bilgelerden daha yücesi ve insan oğlunun atası onun önünde diz çöktü.
“neden” dedi ve durdu…
büyük bilge göz kapaklarını kaldırdı. sadece insanların gördüğü beyaz sakalını sol eliyle sıvazladı. “siz insanlar, gözlerinizle gördüğünüz şeylerden bile şüphelenriken benim yanıtıma inannacağınızı nasıl düşünürsünüz?”
insan oğlunun atası yanıtladı “ama yüce bilge sessizlik içimizi kemiren bir güve olmaya devam ederken inanmayacakta olsak bir sözle teselli aramak hakkımız”.
yüce bilge ağzını açtı ve kapadı. “siz” dedi, “öğrenebilecekelrinizin son noktasına geldiniz. sorularınızın cevapları elbetteki çeşilti olacak ve bu çeşitliik sizin çoğalmanızda yardımcı olacak ve ne yazık ki azalmanızda da ve tezatlıklar hayatınıza yön verecek.”

Comments

facebook'ta yorum yazın

” üzerine 2 düşünce

  1. noreply@blogger.com (Okyanu∫takί rüzgaſ ~)

    Çok güzel bir kesit. Dün gece sanırım 4 gibi falan geldik. ritimdeyiz. benim sınavlar bitti diyerekten cosucaz falan güya. bir arkdas var o da üniversitede fars dili ve edebiyatı okuyor ve dubai de bir şirkette calısması için iş teklifi geldi. Bütün gece okulu dondurup gitsem mi yoksa ne yapsan diye soruyordu bana. İşin komiği zaten üç kişi gitmişiz. Ben diyorum ki git bu fırsat cıkmaz bir daha bir sene dondurursun okulu , öbür arkadas da tam tersini söylüyor. Kendisi de gidecek halbuki. bütün gece bir kriz ortamı yarattı. İşte insan böyle duymak istiyor bazen. duydukca kendi sesini daha da bastırıyor kimi zaman. Aslında bazı seyler hakkında karar verirken baska kişilerin görüşlerini almamızın sebebi: kendimize objektif bakamadığımızdan. Dısarıdan birisi durumu daha iyi değerlendirebilir ve de farklı bir görüş acısı sağlayabilir beklentimiz vardır. Ama neyi istiyorsak sonunda yine kendi içimizde bulmamaız lazım onu orası ayrı…

    Cevapla
  2. noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları)

    @okyanustaki rüzgar:
    çok sevdiğim bir atasözü vardır "her koyun kendi bacağından asılır" diye. kardeşmin bile kararlarına mudahale etmemişimdir annem her nekadar karşı çıkarsa çıksın. sürekli herşeye mualefet olan ben olabilecek olasılıkları söyler ve aradan sıyrılırım. sonrası beni ilgilendirmez zaten ve benim yaptıklarım da başkasını (aslında zamanla öyle de olmuyor ya neyse)…
    dün gece ben de taksime çıkayım biraz dağıtayım dedim ama tek başıma olduğum ve yanıma birini bulamadığım için korkup çıkamadım… evde, evi de dağıttım… e olacak arada…

    Cevapla

fikrin nedir?