zorlu bir yolculuktan sonra nihayet memlekete ulaşabildim. e tabi bu şu an itibariyle olmadı. yaklaşık 10 saat önce inebildim otobüsten. istanbul’da hava şartları beter diye erken gideyim dedim hareme 8 gibi evden çıktım vapurla üsküdar, oradan minibüsle harem yapayım derken saat 8:30 olmuştu. hiçte planladığım gibi olmadı. trafik yoktu. el mahkum bir saat bekleyecektim otobüs için. bekledim de. hatta bir saatte öylesine bekledim. nihayet otobüs hareme ulaştığında saat 22:30 u geçmişti. çok çişim gelmiş ayakta beklemekten belim ağrımıştı. sanırım istanbuldan çıktığımızda saat 1 buçuk falandı. dört gibi sahur için bi yerde durduk nihayet bende tuvalete gidip rahatlayabildim. şehrin girişi yine berbat 2000 yılından önce başlayan yol hala bitmemiş, düzeleceğine daha beter haller almış. sağlam asvalt yağmurdan çökmüş.
gidiş geliş için tekbir şerit açmışlar çamurlu. zar zor girebildik. gördüğüm kadarıyla şehirde yine bir değişiklik yok. ha girişteki tabelalardan başka. hava yağmurlu. muhtemelen bu tatil yine evde geçecek. bakalım neler değişmiş buralarda. (klavyede yazarken zorlandım ığğ)

Comments

facebook'ta yorum yazın

” üzerine 3 düşünce

  1. noreply@blogger.com (kişisel depresyon anları)

    sürekli hale gelmeye başladı bu, lanet desek olmaz mı?

    Cevapla

fikrin nedir?