Bizi nasıl büyüttüler? Bir çığlıkla mı, bir kahkahayla mı? Kelimelerin hepsi sarılıyor üstümüze baki olan yalnızlık gibi. Silkinmeye çalıştıkça içine batar gibi. Oysa burnumuzun ucundan geçenler, hayallerimiz, geleceğimiz her şeyimiz… bize kalan yalnızlığımız… şairin dediği gibi;
Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz,
Ya da olanlar olması gerekenler değildir.
Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz,
Gün gelir kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir…
 Murathan Mungan



Comments

facebook'ta yorum yazın

fikrin nedir?