Kişisel Depresyon Anları

1 Temmuz 2017

Güneşin sıcaklığı altında ağırlığıyla beş para etmeyecek bedenimi daha fazla yapış yapış olmasın diye bir mumya gibi hareketsiz bırakıyorum. Göbeğim ile desteklediğim kollarımın en uç noktasında bir telefon, eşsiz olduğu söylenen parmak izlerimi bir ekran üzerine bırakıyorum. Eşsiz olduğu için insanların gözüne sokmak mı amacım?  Yo… Zaten sosyal medyada sürekli buna maruz kalıyorum. Dikkat ettim de aile sosyal medyası haricinde fit olmayan insanlarla karşılaşmıyorum. Eh insan göze hitap etmeyince haliyle gönülden de ırak oluyor. Sen yok, görsellik yok, yetenek yok, para zaten hiç yok hal böyle olunca insan oturup en iyi yaptığı işi yapıyor ve düşünmeye başlıyor. Çoğu işe yaramayan yersiz düşünce bunların. Değişimi ararken defalarca Çarıklı Milyoner’i izledim. Oh kuzum… Ka’tır ka”tır… 

Burayı da biraz canlandırsam ama nasıl? 

Comments

facebook'ta yorum yazın

fikrin nedir?