Başlık 1

Şimdi gözlerinizi kapayın. Hafif bir müzik açın. Şu meditasyonlar için oluşturulan elektronik müziklerden. Nasıl elektronikleştigimizi düşünmeden. Ya da sadece bir şarkı düşünün. Kendinizi rahat hissedeceğiniz. Mümkümse sözleri olmasın çünkü sözler insanları şartlandırmaya çalışmaktan başka işe yaramazlar. Şu an benim yaptığım gibi. Gözlerinizi kapayın. Kendinizi daha rahat hissedecekseniz uzanabilirsiniz bile. İnce uzun bir ses hayal edin. Tebeşirin tahtaya çektirdiği işkenceyi düşünün. İnce bir ses yavaş yavaş kulak zarınızı tıtretmeye başlıyor. Derin, acı bir ses. Duruyor. Sadece üç saniye. Ve tekrar aynı acı ses. Unutmayın her biri üçer saniye sürecek. Bir televizyon düşünün. Çocukluğunuzdan. Tüplü. Tüpü bitmeye yaklaşmis bir kere şoklatmışsınız ama ekrandaki sıcak renkler düzelmemiş. Türk filmerini izlerken jönlerin renk değiştirdiğini, güzel kızların dizlerinin üzerlerindeki eteklerinin hiç bir zaman tek renk olmadığı. Evin tepesindeki uzun dalga kocaman antenle kısa dalga yeni yayına başlamış kanaldaki pembe diziyi izleme çabanızı. Görüntünün bir sağa bir sola batmadan sallandığını yer yer üzerini karıncaların kapladığını. Bir …

Gökyüzünün aydınlığı karalara bağlanmış soğukluk Birer birer düşerken rüyalar gözlerime İçimde bir titreme her biri edepsiz Her biri dilime vuran Sana uzanan aşk ellerimde Anlatilmaz, dokunulmaz Donmaz sadece bir titreme Yüzüme vuran sıcaklıkta

Nasıl açtık kapıyı? Suratimiza vuran adaletin nefesiyle Bir itme Bir patlama Bir tokat Ve Ardinda, şuursuzca savrulan bir hayat Eminim konusabilseydim İkinci kelimenin üçüncüye vardığı yerde Kufredebilirdim şuursuzca Ardimda bilinmezlik Korkunun kor nefesi Senden değil, bizden ya da onlardan Yokluk ne kadar acı olabilir ki Tek gönül dışında ışıyarak bakan

bi duble

bi dublelik hayat vardı önümde
sonrası aydınlığa kavuşacaktı
ikincisi araladı bulutları
ve üç sadece durmam gerektiğinin kanıtıydı

hepimiz için
sözde olan insanlar
hayatlar

Back to Top