Kategori arşivi: Şiir

Anti-sevgili

Kimi sevsem, içinde bir sen varsın ya,
Tüm senler, pişmanlığa iten ben-ler halinde bünyemde
Kimi sevsem bir aldatılmışlık
Kimi sevsen içinde bir uhde
Bir sonraki, bir öncesi
Ben ne kadar mecbursam sana
Masum hırsları yakarak
Didinmeler sende
Boşuna bu nehir
Dilimden çağlayan adın gibi…

Akşamlar roman gibi biterdi ya
Oysa bir bardak su yeterdi derdimizi anlatmaya
Maziye karsitiginda yeminlerimiz
Serserinin biri olduğumu hatırla

Aşk şiirleri yazmaya çabalayan.

Her şey yapılabilir.
Hasta, ölü, mezar, günah
hatta sevgili
Oysa yapılacak bir şey kalmadığında
Mutluluk gelip geçmiştir ya
Hem de yanından

Terliklerimle gelsem sana,
Yüzündeki gülümseme neyin ifadesi
Bir intihar tetikçisi mi, bir mutluluk sözcüsü mü?

Sadece bir yalan beklediğim
Bir tımarhaneyi sevmek gibi belki de
Belki tımarlanmak sonuçta
Bir kahkahaya vesile olmak seni sevmek

Ne kadar içten olabilirim ki
Ben ve sevmek
Ya da asıl soru
Sen ve sevilmek
Neye inanmalıyız
Kime?

Sadece yalan değil
Duyduğum, gördüğün
Ya da algıladığın, ya önemli olan
Duruyorum ben
Ve emin ol herhangi bir şey olsa giderdim.

Gökyüzünün aydınlığı karalara bağlanmış soğukluk
Birer birer düşerken rüyalar gözlerime
İçimde bir titreme
her biri edepsiz
Her biri dilime vuran

Sana uzanan aşk ellerimde
Anlatilmaz, dokunulmaz
Donmaz
sadece bir titreme
Yüzüme vuran sıcaklıkta