Pazartesi Sendromu Kuşağı

Sanki biraz daha fazla dönüyorum geriye. Her dönüş gelecekten çalınan adımlar gibi. Aslında biraz beklesem, belkide aklıma bile gelmemiş hayallerin kapısını açacağım. Biliyorum artık gerçeklere dönmenin vakti geldi. Kim olduğumu anlamanın. Ne yapabileceğimi bilmenin. Artık siluetlerin ardına saklanmadan, gerçek bir birey olabilmenin…

Hungry Lucy, Stay

<

p style=”text-align: center;”>

One comment

  1. nazan

    sanıyorum artık büyümeye başladın 🙂 Hayallerinin üzerine artık gölge yapma…bırak koşsunlar ileriye dogru,aksi taktirde senin gerinde kalacaklar.Biraz özveri biraz gayretttt…

fikrin nedir?

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to Top
%d blogcu bunu beğendi: