Pazartesi Sendromu Kuşağı

Zor ve hareketli bir sabah kapımda, üstüne üstlük pazarteside. Bu akışı biraz yavaşlatmak için az önce Amarok’ta çalan ve uzun zamandır dinlemediğim bir Anathema parçası paylaşayım dedim: Inner Silence <a href=’http://www.adhood.com/adserver/adclick.php?n=a48358ae’ target=’_blank’><img src=’http://www.adhood.com/adserver/adview.php?what=zone:89726&n=a48358ae’ border=’0′ alt=”></a>

ne hafta sonuydu ama…

aslında bir konserler silsilesinin beni beklediğini bilmiyorudum. bileti görünce anathema ve haggard konserinin ayrı günler olduğunu öğrendim aslında aynı gün olmasına anlamda verememişştim ama tembel vücudum iki günü kaldırmakta zorlanmadı. cuma günü anathemayla başladık serüvene. beklediğim kadar dolu değildi salon. zaten izleyicide çok iyi değildi klasik müzik konseri izler gibi …

Are You There?

Usulca başlıyor sessizlik, uzaklardan kapımı çalan yokluğun, derin bir uğultuyla çarpıyor duvarlara. Boynuma son kez geçirdiğim pek özenli ilmiğim. Duvarlarıma yansıyan pembe ışığın bıraktığı inanması güç tenimdeki canlılık… Son bir çırpınış. Kalbimin daha hızlı attığını hissediyorum. Yazılar, çiziler, yazgılar üzerime yansıyan. Kimse mutlu değil, kimse gereksiz değil gökyüznüne dair. Orada …

Back to Top