Pazartesi Sendromu Kuşağı

Zor ve hareketli bir sabah kapımda, üstüne üstlük pazarteside. Bu akışı biraz yavaşlatmak için az önce Amarok’ta çalan ve uzun zamandır dinlemediğim bir Anathema parçası paylaşayım dedim: Inner Silence <a href=’http://www.adhood.com/adserver/adclick.php?n=a48358ae’ target=’_blank’><img src=’http://www.adhood.com/adserver/adview.php?what=zone:89726&n=a48358ae’ border=’0′ alt=”></a>

ne hafta sonuydu ama…

aslında bir konserler silsilesinin beni beklediğini bilmiyorudum. bileti görünce anathema ve haggard konserinin ayrı günler olduğunu öğrendim aslında aynı gün olmasına anlamda verememişştim ama tembel vücudum iki günü kaldırmakta zorlanmadı. cuma günü anathemayla başladık serüvene. beklediğim kadar dolu değildi salon. zaten izleyicide çok iyi değildi klasik müzik konseri izler gibi anathema konseri izledik. ama her zaman olduğu gibi anathema sahnede devleşti izleyici iletişimyle yine bir klasiği gerçekleştirdi. aslında anathema bu konserle stratejik bir hata yaptı. bir önceki konser üzeirnden yaklaşık altı ay geçmişken yeni bir konser vermesi izleyicinin azalmasına sebebiyet verdi haliyle. aslında grubu seyirciden hoşnut görmedim pek umarım bu seyirciye aldanıp gelmemezlik etmezler… yaşlanmışım sanırım, yada şişmekte olan göbeğimi yaşıyamıyorum konser salonuna dokuzda gitmeme rağmen konserin bitiş saatine kadar ayakta durmam çok yordu beni eh bir de bunun ertesi günü haggard konseri vardı… bende bir iki fotoğraf çektim konserde ama telefondan pcye aktaramadım. ama gezinirken şurada çekilmiş fotoğrafları buldum… …

Are You There?

Usulca başlıyor sessizlik, uzaklardan kapımı çalan yokluğun, derin bir uğultuyla çarpıyor duvarlara. Boynuma son kez geçirdiğim pek özenli ilmiğim. Duvarlarıma yansıyan pembe ışığın bıraktığı inanması güç tenimdeki canlılık… Son bir çırpınış. Kalbimin daha hızlı attığını hissediyorum. Yazılar, çiziler, yazgılar üzerime yansıyan. Kimse mutlu değil, kimse gereksiz değil gökyüznüne dair. Orada mısın? Var mısın? Son bir soluğun üzerine yüzümü buğulandıracak kadar yakın mısın? Titrerken sebepsizce… (Anathema – Are You There: Hiç bir zaman isteyerek dinlemedim bu şarkıyı. Her seferinde kendini dinletti. Winampın her çalışında bilinçsiz bir şekilde tekrara aldı ellerim ve her seferinde önümdeki kağıtlara belirsiz resimler çizdiğimi farkettim taki gerçek hayata dönene dek…) (Amanda Francis’e ait yukardaki çalışma daha fazlası için resme tıklayabilirsiniz.)

Back to Top