akşam olsa da yatsak…

vet başlık zamansız oldu biliyorum. ama ben bir kaç aydır hasta olmayan ben yine hasta oldum… zaten bir kaç aydır neden hasta olmadığımı düşünüp duruyordum. benkide bana aymış gibi gelen süre sadece bir kaç gündü kim bilebilir? neyse ben yine ölüyorum… yaz günü de hastamı olunur….

felaket hastayım. ciğerlerim sanki yerlerinden fırlayacak. buna rağmen ayaktayım. şimdi şu satırları okuyan herkes “sen de hatalıktan kurtulmuyorsun yahu” diyecek ama sanırım son zamanlarda böyleyim. bünye yaşlanıyor mu, yoksa ben mi kendime dikket etmiyorum bilemeyeceğim. yo aslında biliyorum ikisi de.
neyse parmaklarımda pek taakat yok. iş yerinde bi köşe bulsam da kıvrılsam diyorum. nereler var acaba?
geçen gün güncellemelerden sonra pardusum çöktü. aslında çokmedi ya ben çökerttim. dün akşam bütün girişimlerime rağmen bir türlü kuramadım. şimdi evde “geçersiz disk bölümü” yazan bil bilgisayarım var. başına oturmakta pek içime gelmiyor. acaba bu pardus neden kurulmadı ki makineye. anlayamadım gitti. bu akşam umarım çözerim olmadı şu beni tarihi düldülü eve götürmenin zamanı geldi demektir. bakalım n’olcak. neyse benim ölmem lazım…

uzunca bir migren ağrısından sonra kendimi toplayalı az zaman olmuştu ki şimdi de üzerimde bir halsizlik, bir densizlik, bütün eklemlerim sızlar durumda. küçüklüğümün vazgeçilmez misafiri, şimdi ise ara sıra uğrayan bademcik şişmem yine kapıda. yutkunurken sağ tarafın dahada şiştiğini hissediyorum. aslında bunların inmesi lazımdı. of ne güzel son haftasonu tatilimize gidecekken şimdi bu boğaz ve bu ağrılarla umarım yollarda kalam. bakınız bitkinlik ve ağrıdan harflere bile yavaş basmaya başladım.
ben biliyorum bu hastalığı. tamamen vücudumu sarmaya başlarsa, bir hafta yataktan çıkamayacağım. ne güzel di mi ama hiçbir hastalığım bir hafta olmadan geçmiyor.
off heryerim ağrıyor… akşam olsa da yatsam…