이 죽일놈의 사랑 / I Jukilnomui Sarang / A Love To Kİll

Lee Kyung Hee, ismini duyunca artık krizlere girer oldum. Biz alışmamışız canım öyle hüzünlü biten filmlere. Bir değil iki değil bu. Zaten damar damar senaryo yazıyor bir de finalde hepten kahrediyor insanı. Canım Shin Min Ah‘cığım kahroldu ağlamaktan on altı bölüm boyunca. Hadi onu düşünmüyorsan onu sevenleri düşün. İçim parçalandı vallahi. Zaten Mianhada Saranghanda‘da da baya bi felakete uğratmıştı (Ben blog tanıtımını yapmamıştım), şimdi de pek aksini yaşatmadı bana. On altı bölüm boyunca kıvrım kıvrım kıvrandım. Zaten iki intihara teşebbüs ile başlayan dizi akabinde gelen bir intihar ve intikamla yoğrulan aşk ile birlikte, umutsuz hal alıp üstüne üstlük tam oldu derken yine tabiri caiz ise boka saran durumla ayrılmaları. Ama ne ayrılış. Elbette her ayrılığın bir kavuşması vardır ama bizimkilerin biraz farklı.

Pazartesi Sendromu Kuşağı

Durmak yok yola devam sloganıyla başlıyorum bu haftaya. Ne kadar sesimizi kesmeye çalışsalarda susmayacağımızın bir kanıtıdır bu. Hani evirip çevirip kendilerine sokmak (ayıp olmasın iade etmek) gibi birşey bu. Tam tasarımla uğraşıp düzeltecektim ki bu olay kabak gibi patladı. şimdi wordpresse geçip özel bi blog alanı mı oluştursam diyorum… once bir kaç uyarlamadan sonra. yok ama canım biz yasaklı da güzeliz. Bugün sizlere seçtiğim şarkı son birkaç gündür izlediğim I’m Sorry, I love You (Mianhada, Saranghanda) dizisinden. Fİlmleri kadar etkili bulmasam da dizi birden bağladı beni kendine. ahh izlemeli izletilmeli kanımca… Dizi ile ayrıntılı Türkçe kaynağa buradan, İngilizcesine şuradan, orjinal sitesine de oradan ulaşabilirsiniz —-> http://www.kbs.co.kr/drama/misa/ Şarkımız ise aşağıda… Snow flower – Park Hyo Shin

Back to Top